Column Amin Asad

Er hangt een donkere sluier boven het docentschap. Steeds minder mensen kiezen ervoor om docent te worden. Hoe maken we dat mooie vak, want dat is het, weer populair? Hoe lichten we die sluier op? Amin Asad vertelt het in zijn allereerste column voor Uitgeverij Deviant.

 

Column Amin Asad

donderdag, 6 oktober, 2022

Er hangt een donkere sluier boven het docentschap. Steeds minder mensen kiezen ervoor om docent te worden. Hoe maken we dat mooie vak, want dat is het, weer populair? Hoe lichten we die sluier op? Amin Asad vertelt het in zijn allereerste column voor Uitgeverij Deviant.

 

Sluier

 

Er hangt een donkere sluier boven het docentschap. Steeds minder mensen kiezen ervoor om docent te worden. Steeds meer collegadocenten gaan juist weg. Een lerarentekort is het gevolg, ontstaan door maatschappijbrede ontwikkelingen, zoals vergrijzing, maar vooral ook door de toenemende werkdruk, de voortdurende controles op de kundigheid van docenten, de groeiende berg aan administratieve taken. Al dit zorgt ervoor dat het docentschap op z’n zachtst gezegd niet populair is.

In de duisternis van de sluier die ons toedekt zien zelfs wij, docenten, het licht bijna niet meer. We raken al het moois in ons vak uit het oog. Maar dat is er nog wel. Af en toe waait de sluier op. Af en toe komen die prachtige kanten van het docentschap uit hun schaduw en vangen we er een glimp van op. Maar af en toe is te weinig. Het is aan ons docenten om die donkere sluier weg te halen. Om te laten zien wat er allemaal onder te ontdekken valt. Om te tonen hoe mooi ons vak is.

En natuurlijk, het salaris kan altijd hoger. De werkdruk kan altijd lager. De administratieve rompslomp kan altijd minder. Maar laten we eerlijk zijn: als docent heb je toch het mooiste vak dat er bestaat? Als docent ben je op microniveau, namelijk binnen je klas, bezig met het verbeteren van de wereld. Je stoomt een nieuwe generatie klaar. Je mag jouw levenskennis overdragen aan jonge mensen.

Want daar draait het allemaal om: die student. Alles eromheen – het behalen van leerdoelen, het nakijken van examens, al die administratieve handelingen – is randzaak. De primaire taak van docenten is om verbinding te vinden met de student. Als dat lukt, dan worden die randzaken vanzelf minder belangrijk en ontstaat er een cultuur van dankbaarheid. Dankbaarheid van de student, die slechts op zoek was naar verbinding, en dankbaarheid van de docent, die de schoonheid van zijn vak helder kan zien.

Als wij, docenten, teruggrijpen naar waar het écht om gaat, kunnen wijzelf die sluier die het docentschap in duisternis hult wegnemen. Laten we gezamenlijk de prachtige kanten van ons vak, het mooiste vak dat er bestaat, aan het licht brengen, om zo een cultuur van dankbaarheid te creëren. Want precies dat is wat het onderwijs nu zo hard nodig heeft. Dat wat er beter kan is benoemd, nu is het tijd voor al het moois. Een andere blik, een andere cultuur. Laat het de start zijn van de herwaardering van ons docentschap. Want dat is noodzakelijk om al die potentiële wereldverbeteraars voor de klas te krijgen.

Amin Asad

Alles voor jullie

Amin is naast docent ook de auteur van het boek Alles voor jullie. Hierin vertelt hij zijn verhaal als zoon van Iraakse vluchtelingen die de dood in de ogen keken. Maar het is ook het verhaal van een jongen die veilig opgroeide in Nederland en hier de vrijheid had om zijn grootste passie te ontdekken: lesgeven. Het verhaal vertelt Amin Asad aan zijn studenten. Dit leidt tot verbinding, het krachtigste middel om elkaar echt te begrijpen. Met humor en emotie neemt Amin zijn lezer mee door de hartverscheurende geschiedenis van zijn ouders en deelt hij zijn persoonlijke manier van lesgeven.

Wil je als particulier Alles voor jullie bestellen, ga dan naar libris.nl. Scholen of instellingen kunnen het boek via onze webshop bestellen.